Nieuws
Summer School over de media
Andante heeft in 2009 een mediatraining georganiseerd voor haar lidorganisaties. Het verslag hieronder verschijnt ook in de Nieuwsbrief van de Oecumenische Vrouwensynode (www.vrouwensynode.nl). Joanne Seldenrath nam deel aan de Summer School als secretaris van de Unie Nederlandse Katholieke Vrouwenbeweging.
Katholieke vrouwen en de media
Zomercursus van Andante, 13-17 juli 2009
‘Start a rumour, verspreid een gerucht of een roddel, gebruik humor en evalueer’. Jim McDonnell, director of advocacy, een soort superambassadeur voor Signis (katholieke wereldorganisatie voor communicatie) begint bij de basis op de Summer School in Hoddesdon (Engeland). Op deze mediatraining van Andante, de Europese Alliantie van katholieke vrouwenorganisaties, zijn bijna 60 vrouwen aanwezig. Ze komen uit Engeland, Duitsland, Nederland, Frankrijk en Zwitserland, maar ook uit Bosnië-Herzegowina, Hongarije, Letland, Roemenië en Slowakije.
De katholieke kerk heeft een imagoprobleem, en vrouwen die in de kerk actief zijn ook. Franziska Schawalder, PR-functionaris bij de Schweizerischer Katholischer Frauenbund, heeft vergelijkbaar werk voor een andere organisatie gedaan en merkt het verschil wanneer ze nu contact opneemt met de pers. Uit Oost-Europa komen dezelfde geluiden. Als het woord ‘katholiek’ eenmaal gevallen is, nemen journalisten het nieuws niet meer serieus.
Public relations, zegt Jim McDonnell, gaat over reputatie: alles wat je bent en doet, en dat is niet hetzelfde als wat je wilt zijn. Als je organisatie een auto is, hoe ziet die er dan uit? Het beeld dat anderen van je organisatie hebben is belangrijk, evenals het beeld dat je wilt produceren en het publiek dat je wilt bereiken. Welke media passen daar bij? Een persbericht is een middel maar je kunt ook een gerucht verspreiden of een roddel vertellen.
Sandra Herbert (producer bij de BBC en boerin) probeert ons wantrouwen weg te nemen over het gebrek aan nuances in de media. Jezus’ boodschap bestond ook uit oneliners en verhalen. In de aansluitende workshop When a reporter calls informeren Sandra Herbert in de Engelse, en de andere mediadeskundigen Françoise Vintrou, Kathrin Sebens en Franziska Schawalder in de Franse en Duitse taalgroepen, over de werkwijze van vooral lokale media. Ze zijn minder sensatiebelust en zitten vaak dringend om kopij verlegen. Wanneer je je best doet op een persbericht, zorg dan ook voor goede bereikbaarheid en duidelijke procedures in je organisatie. Als er dan een journalist belt… kun je haar of hem goed voorbereid helpen met de juiste informatie.
Kruisje
’s Avonds probeert filmcriticus Peter Malone MSC aan de hand van filmfragmenten ons te leren om op verschillende manieren te kijken: wat zien we, wat denken we, wat voelen we? Beelden zijn indringend, maar ze worden gemaakt. Bij de video over een vrouw die thuis een abortus moet laten verrichten (uit If these walls could talk), blijkt ondanks zijn aanwijzingen ons gevoel toch veel heftiger dan onze blik. Eigenlijk hebben we haast niets gezien, niet de hoed en bril die de mannelijke aborteur onpersoonlijk maakt, nauwelijks het kruisje om haar hals. We krijgen buikpijn van de film en Peter Malone zegt dat mannen zich niet op dezelfde manier identificeren met de vrouw… Zo verschillend reageren mensen op een beeld.
Verschillend zijn ook de ideeën over abortus en mannelijk priesterschap van West- en Oost-Europese vrouwen. In het onofficiële gedeelte komen voorzichtige discussies op gang. Bijzonder is dat de sfeer zo liefdevol blijft. ‘Ik begrijp wat je bedoelt, ik hoor wat je zegt, maar ik ben het niet met je eens’. En tot slot tekent mijn discussiepartner een kruisje op mijn voorhoofd. Als dat geen vrouwelijke zegen is!
Aardbeien met slagroom
De volgende morgen krijgen we de theorie aangereikt om ons eigen verhaal te maken en vervolgens gaan we gewapend met (film)camera's naar het Margaret Beaufort Institute in Cambridge. Dit instituut is in 1993 opgericht voor vrouwen die zich in theologie specialiseren en heet naar de grootmoeder van Hendrik VIII. Zij heeft veel geld geschonken aan de universiteit van Cambridge. In de tuin van het instituut geniet ons internationaal gezelschap van een Engelse thee met gebak, aardbeien en slagroom. Er worden de prachtigste plaatjes geschoten.
In de tuin van het Margaret Beaufort Institute
Op de laatste dag van het programma krijgen we opnieuw gereedschap aangereikt, dit keer om te spreken in het openbaar en om kernachtige zinnen in de microfoon te zeggen. Ondertussen werkt ons groepje, met Maija uit Letland, Zsuzsanna uit Hongarije en Snjezana uit Bosnië-Herzegowina, koortsachtig aan onze presentatie. Gelukkig zijn wij goed genoeg om het certificaat van de Summer School te ontvangen uit handen van Andante-voorzitter Marie-Louise van Wijk.
En dan is het tijd om terug te reizen naar Londen. Snjezana biedt aan dat ik met haar groepje een taxi deel… pas onderweg zegt ze iets over de angst ten tijde van de strijd in voormalig Joegoslavië. Eerder heb ik geen woorden voor die vraag gevonden… Zegt ze er iets over omdat er nu pas rust en gelegenheid voor is? Of omdat het vertrouwen is gegroeid? In ieder geval is mijn beeldvorming versterkt: katholieke vrouwen hebben een groot hart. Tot slot nog een roddel: er is sprake van een vervolg van deze Summer School voor Nederlandse vrouwenorganisaties. Dus houd je oren wijd open!